Het team

Hashtag Momlife is een blog door Naomi en Carina, zelf mama van vier en drie kids. Ze delen hun ervaringen als mama, en zijn daarbij niet vies van hun unplugged versies…

Archief

Wereld diabetes dag

Toen ik manlief exact negen jaren geleden leerde kennen, was mijn kennis over diabetes beperkt. Mocht je me toen gevraagd hebben wie deze ziekte kan oplopen? Dan gaf ik steevast onze oudere medemens als antwoord. Helaas is niets minder waar. En dus willen we op deze wereld diabetes dag iedereen een hart onder de riem steken.

Je hebt het in verschillende vormen en gradaties (types om het juist te benoemen). De ene kan het onder controle houden met behulp van oraal in te nemen medicatie. De andere patiënt is genoodzaakt meermaals per dag insuline in te spuiten. Die laatste vorm, die kennen wij helaas maar al te goed…

Of hij kinderen wilde vroeg ik hem in het redelijk prille begin van onze relatie. Het nogal korte en botte antwoord ‘dat zien we nog wel’ kreeg nadien pas een plaats. Want zijn wens was er zeker, maar de angst was nog groter. De angst dat hij deze aandoening zou overdragen op onze kids. En tot op heden is dit niet uitgesloten. Maar, we kennen de signalen. We houden een oogje in het zeil, en mochten zich bepaalde symptomen voordoen dan trekken we meteen aan de alarmbel. Bovendien kan je de medische wereld mbt diabetes anno 1984 niet meer vergelijken met wat er in 2017 reeds mogelijk is.

Wereld diabetes dag Wereld diabetes dagMijn man is een nuchter man. Soms wat recht voor de raap, maar een hart van goud. Maar toch wel met een trauma wat diabetes betreft. Bij hem werd ontdekt dat hij de aandoening had toen hij zijn 7de verjaardag vierde. Een lange opname, een mega strikt dieet en vooral meermaals inspuitingen per dag als gevolg. Ik kan me voorstellen, hoewel misschien juist helemaal niet, dat wanneer je leven plots dat pad inslaat je onbezonnen kindertijd helemaal anders gaat aanvoelen.

Je kan als gezin niet plots meer alles eten. Traktaties ter ere van jarige klasgenootjes zitten er niet meer in. Op kamp met de lokale jeugdbeweging is voor ouders een gigantische stap. Je moet anderen inlichten omtrent de behandeling. Signalen bij hyper of hypo moeten meteen en correct opgevolgd worden.

Manlief leerde ermee leven. Ons leven is quasi hetzelfde als dat van een ander doorsnee gezin. Maar we waken altijd. Vertrekken we op daguitstap, dan checken we automatisch of ook de nodige insuline mee in de tas zit. De bloedsuikerspiegel-meter is niet zijn trouwste vriend, maar ook deze houden we altijd bij de hand.

Wereld diabetes dag Wereld diabetes dagEn jawel… Helaas ging het al enkele malen mis. Na drukke periodes op zijn werk, of onregelmatige nachtrust is het moeilijker op te vangen. Dan krijg ik hem ’s morgens niet wakker. In het beste geval krijgen we er hem zelf door, maar er vonden ook al MUG interventies plaats.

Of dat niet vreselijk is? Dat het niet altijd evident is, dat kan ik beamen. Het vraagt van zowel de patiënt als zijn gezin heel wat discipline. Maar ik denk dan aan aandoeningen waarbij de spieren aftakelen, of veel erger. Dat is vreselijk. Diabetes is een levenswijze, maar met de juiste attitude (en natuurlijk is ieders situatie anders) krijg je de situatie wel onder controle.

Ook de kids weten dat papa ‘suikerziek’ is. Heeft hij even last van een lage bloedsuikerspiegel, dan haalt Marie zelf meteen suikerrijk voedsel. We laten hen bewust omgaan met papa’s ‘dieet’, hoewel hij vaak ook gewoon mee kan eten mits kleinere porties of desserts skipt. En stiekem hoop ik nog altijd dat onze kids hiervan gespaard blijven… Maar mocht het toch anders uitdraaien, dan vechten we mee met hen!

naomi

Mama van vier – Best babe van Carina – granola, koffie, sushi en pasta addict – dol op snelle DIY projecten – verslingerd aan mijn naaimachine – fan van bakken van allerlei lekkers – ik hou van de comfy en stylish look – een beetje tot heel perfectionistisch met een vleugje chaos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *