Het team

Hashtag Momlife is een blog door Naomi en Carina, zelf mama van vier en drie kids. Ze delen hun ervaringen als mama, en zijn daarbij niet vies van hun unplugged versies…

Archief

Roze (donder)wolk na bevalling

Maandenlang leef je toe naar dit moment. Je voelt het leven in jouw buik uitgroeien tot een heuse baby die (als de tijd rijp is) zijn intrede maakt. Alsof die 9 maanden wel jaren lijken, heb je dat kleine hummeltje eindelijk in jouw armen. Vaak na (lang) zwoegen en zweten, maar ook een intens moment van geluk. Daar zit je dan op de materniteit en start jouw roze wolk. Wat maandenlang omschreven wordt als de heuglijkste periode van jouw leven, en het meest geweldige wat jou kan overkomen lijkt ook echt zo. Toch de eerste uren. Want adrenaline raast door jouw lijf en enkel blije emoties overmannen je. Zo was het toch bij mij. Lang gewacht op dat kleine baby’tje dus platknuffelen die handel! De eerste voedingen gaan vlot, en ook slapen lijkt prima te gaan.

Dag 2 gaat ook nog geweldig. De enthousiaste fans komen één voor één, althans dat had ideaal geweest maar ze komen zowat allemaal samen, dat kleintje bewonderen. ‘Hoe ging de bevalling’ en ‘wat weegt hij nu ook alweer’ lijken schering en inslag. En we blijven de vragen met veel motivatie beantwoorden, want ons geluk kan niet op. De zussen zijne apetrots, en de rol van grote zus lijkt hen op het lijf geschreven.

Roze (donder)wolk na bevalling Roze (donder)wolk na bevalling

En dan komt dag 3… Hij lijkt goed te starten, tot manlief net iets later dan voorzien arriveert in het ziekenhuis (nadat hij de zussen naar oma bracht, de geboortekaartjes postte en zelf nog even bekwam met een kop koffie). Hij stapt de kamer nog niet binnen of weet zelf al hoe laat het is. Hormonen nemen het helemaal over, en tranen vloeien volop. Et voila, les ‘babyblues’ sont arrivées… Een gek gevoel… Enerzijds ben je nog steeds even intens gelukkig, anderzijds lijken de tranen sterker dan jezelf. Als dat kleine hummeltje dan ook nog eens een heuse bourgondiër in wording blijkt, en geen genoegen neemt met één voeding om de paar uur is het helemaal compleet. Want als een heuse moederkloek wil je voeden op vraag, en net doordat we besloten ditmaal voor flesvoeding te gaan (waarom vertel ik later nog wel) is moederkloek dus ook afhankelijk van een bereidwillige vroedvrouw.

En dat is nu net het spijtige aan dat hele verblijf op de materniteit. Naast geweldig in de watten gelegd te worden, en steeds met raad en daad (al dan niet gewild) bijgestaan te worden lijkt toch niet iedere vroedvrouw aan het zelfde zeil te trekken. Terwijl vroedvrouw A luid en duidelijk verkondigde op onze kamer dat we maar een flesje moeten vragen als baby J gilt, komt vroedvrouw B binnen met de melding dat baby J nog maar 2u geleden at. ‘Het zal zijn pamper wel zijn’… Want dat had ik als moeder van 3 nog niet gecheckt. Neen, een vuile pamper/wat troosten/krampjes kwamen helemaal nog niet bij me op. Dus ga ik als een heuse furie in tegen dit ‘goede’ advies en hopla, daar komen opnieuw de tranen. ‘Ik wil meteen naar huis’ kondig ik aan, dus zie ik manlief wat ongemakkelijk verschuiven op zijn stoel. Intussen begrijpt vroedvrouw B dat een fles de enige optie is. Al is het niet enkel om baby J te stillen, maar vooral de moeder die enkele dagen daarvoor beviel van datzelfde kleine meneertje te sussen. Als baby J op een mum van tijd dan ook het flesje leegdrinkt (binge drinking they call it 😉 ) krijgt vroedvrouw B meteen de melding mee dat deze moeder wel degelijk gelijk had.

Roze (donder)wolk na bevalling Roze (donder)wolk na bevalling

En zo gaat het eigenlijk door tot dag 6. Tranen maken plaats voor een lach, die dan op zijn beurt weer plaats dient te ruimen voor pure euforie en alweer een nieuwe huilbui. Wanneer we alles inpakken en klaarmaken om dit kleintje mee huiswaarts te nemen, staan de zussen trappelend te wachten aan de deur. Wild-enthousiast (vooral wild ;-)) om dat kleine broertje thuis te verwelkomen en te introduceren aan de goudvissen en hun collectie barbiepoppen.

Ook thuis lijken huilbuien helaas frequent op te komen, en dus komt er op regelmatige basis een vroedvrouw langs. Om te checken hoe baby J het doet (en die doet het de eerste weken prima) maar ook om even te checken of deze babyblues niet net meer worden dan we willen. Gelukkig lijkt het na 14 dagen te keren. De huilbuien houden op, de hormonen lijken hun boeltje ingepakt te hebben en elders huis te houden. Geen postnatale depressie, gelukkig maar. Maar wat spookte dat idee door mijn hoofd. Het neemt je helemaal over, en hoe hard je ook wil, die tranen kan je niet bedwingen.

Roze (donder)wolk na bevalling

Het is te gek, die eerste periode na jouw bevalling. Er zijn geen kant-en-klare tips op momenten waar geluk plaats ruimt voor tranen. Praat, knuffel, en sluit je vooral niet op. Kom buiten, samen met partner en baby (en uiteraard ook de andere kids). Doe een terrasje, plan een fijne uitstap, … Vul jouw dag in, maar neem ook op tijd rust. En laat je helpen. Ook al wil je bewijzen dat je echt wel een geweldige moeder bent (want die zijn we allemaal, echt), het is best ok om die Mount Everest aan strijk even uit te besteden. En jouw kids, die lusten heus wel eens een diepvries-pizza in plaats van verse pasta. Zoek een lieve vroedvrouw die je kan bijstaan in die eerste dagen/weken thuis, en ga af op jouw eigen instinct. Heb je het gevoel dat er iets niet klopt (met jezelf of met jouw baby) dan mag je erop vertrouwen dat je het hoogstwaarschijnlijk bij het juiste einde hebt. Die roze wolk is dan in het begin misschien wel een donderwolk, maar nadien krijg je kans genoeg om opnieuw op die wolk te kruipen en dat intense geluk te beleven!

Bij deze wil ik Paulien Plaetinck en An Maes (van vroedvrouwpraktijk ‘De Ronding‘ extra bedanken voor hun hulp, lieve woorden en steun!

Foto’s: Carina Kaba Photography

naomi

Mama van vier – Best babe van Carina – granola, koffie, sushi en pasta addict – dol op snelle DIY projecten – verslingerd aan mijn naaimachine – fan van bakken van allerlei lekkers – ik hou van de comfy en stylish look – een beetje tot heel perfectionistisch met een vleugje chaos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *