P

Project renovation: part 2

Project Renovation part 2

Het team

Hashtag Momlife is een blog door Naomi en Carina, zelf mama van vier en drie kids. Ze delen hun ervaringen als mama, en zijn daarbij niet vies van hun unplugged versies…

Archief

Toen ik manlief leerde kennen, bleek hij de trotse eigenaar van wat ooit een oude hoeve was. De eerste malen voelde het letterlijk aan alsof hij ging voor ‘back to basic’ want centrale verwarming en dubbele beglazing leken vreemde termen voor dit pand. Winters waren streng en vreselijk kil, maar we maakten er een heuse thuis van in afwachting van de renovatie-/bouwplannen.

En al snel bleek dat enkel ‘project renovation’ geen optie was. De oude schuur die mee op het perceel stond was prachtig. Maar het zou ons zo veel gekost hebben om alleen die ruimte te renoveren dat er voor het huis zelf geen budget meer over zou blijven. Bovendien lag het huis tegen de straatzijde, en met menig landbouwvoertuig dat bij piekmomenten onze deur voorbij raasde, leek ons verder van straat weg wonen een prima idee. En dus zaten we aan tafel met onze architect.

Welke stijl we uit gingen, en hoe het huis er uit zou zien, daar hadden we zelf al genoeg voor uitgetekend. Hier en daar wat kleine aanpassingen en tips van de architect en het eerste ontwerp was een feit. We zouden bouwen. Wij, als in manlief en ikzelf. Met al kind 1 in ons midden wisten we dat het af en toe pittig zou zijn. Om maar niet te zeggen gigantisch chaotisch en hectisch. Maar we besloten er voor te gaan en ons droomhuis zelf te bouwen. De administratieve molen ging niet helemaal vanzelf (want nee, dat had net iets te eenvoudig geweest 😉 ) maar toen eenmaal alle nodige documenten in ons bezit waren gingen we aan de slag.

De prachtige schuur werd gesloopt, met pijn in het hart. Het was zowat het boegbeeld van onze straat, maar de helft van het nieuwe huis zou temidden de schuur gebouwd worden. En dus hebben we het pand dakpan per dakpan, steen per steen naar beneden gehaald.

Fast forward : funderingen werden uitgegraven en gegoten, ruwbouw werd gezet. Het heeft ons bloed, zweet, tranen en heel wat avond- en weekenduren gekost, maar apetrots zijn we op het feit dat iedere steen door onze eigen handen ging. Gevelsteen er rond, en starten maar aan de faciliteiten binnenin. Een dikke 2 à 3 jaren later was het moment er : we konden van het oude pand vooraan op het perceel verhuizen naar ons nieuwe huis. Een likje verf was zowat de enige afwerking die er binnenin nog vereist was (en nog steeds is trouwens) maar verder was alles quasi klaar.

Kort daarna ging ook het ‘tijdelijke huis’ vooraan op de site tegen de grond. Ook dat was wel opnieuw met een kleine traan, want naast het feit dat het onze buurman zijn ouderlijke thuis was, heeft het koude en kille pand toch ettelijke jaren gezorgd voor een dak boven ons hoofd. Het was Marie’s eerste thuis, zowel de ‘oude’ Marie (want de moeder van onze buurman heette wel degelijk ook Marie), maar ook dat van de jongere versie.

Er werd ondertussen nog een garage gebouwd, die dmv een kleine ‘inkom’ verbonden werd aan het nieuwe huis. Afwerking van onze oprit en tuin is zowat het volgende agendapunt, hoewel deze moeder ook droomt van een versgeschilderde woonkamer. En dus willen we in de toekomst alle volgende evoluties van ‘Casa Doorn’ met jullie delen. Omdat (ver)bouwen met kinderen perfect haalbaar is. Hardwerkende ouders die hun droom najagen zijn een heus voorbeeld. Als Marie met veel trots deelt dat papa en mama (maar dan vooral papa) heel hard gewerkt heeft aan ons huis, dan besef je des te meer waarom we dit (t)huis gebouwd hebben.

Ja, we hebben soms leuke momenten moeten missen omdat we in weer en wind aan ons huis gewerkt hebben. Ja, ik heb me meermaals schuldig gevoeld naar Marie toe. Ja, ze heeft vaak te horen gekregen dat we even niet konden kijken/luisteren want dat we snel nog dit of dat in orde dienden te brengen in het nieuwe huis. Maar ze had zelf ook de tijd van haar leven. We betrokken haar zo vaak als mogelijk in alle nieuwe bouwfases en ze had haar eigen ‘speelhoek’ in de ruwbouw. Wat keek ze telkens vol verwachting naar de vooruitgang van haar eigen slaapkamer. En te gek voor woorden : nu is het een echte thuis geworden!

Project Renovation part 2

naomi

Mama van vier – Best babe van Carina – granola, koffie, sushi en pasta addict – dol op snelle DIY projecten – verslingerd aan mijn naaimachine – fan van bakken van allerlei lekkers – ik hou van de comfy en stylish look – een beetje tot heel perfectionistisch met een vleugje chaos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *