M

Mijn bevallingsverhaal – Fons

Bevalling Fons

Het team

Hashtag Momlife is een blog door Naomi en Carina, zelf mama van vier en drie kids. Ze delen hun ervaringen als mama, en zijn daarbij niet vies van hun unplugged versies…

Archief

Een vierde zwangerschap. Velen vroegen me of het nog spannend was. Of ik nog zo aftelde als bij nummer 1. En het antwoord was steeds volmondig ja! Tuurlijk blijft het spannend. Tuurlijk tel ik af. Het klopt wel dat je leven per kind drukker wordt en je dus minder tijd hebt om af te tellen. Terwijl die negen maanden bij zwangerschap nummer 1 wel eeuwen lijken, lijkt een zwangerschap bij kind 4 eerder te bestaan uit 9 weken.

Doordat de drie andere kids ook met een keizerlijke bevalling ter wereld kwamen, wisten we nu ook al na echo 2 dat Fons op 6/3/2018 uit mijn buik zou getild worden. Althans, als meneertje besloot tot dan te blijven zitten. Ik had een heerlijke zwangerschap, met weinig kwaaltjes of hinder. Ok, die dikke buik zat soms wat in de weg en ook mijn buikspieren werden tot het maximum gedreven. Vanaf januari werd het iets spannender. Harde buiken die iets te snel, iets te vaak en iets te intens op elkaar volgden zorgden voor een regelmatig bezoekje aan de monitor. Wat meer rust, luisteren naar mijn lichaam en zo haalden we vlotjes de voorziende datum.

Of het handig is op voorhand de datum te kennen? Om opvang te regelen voor de andere kids absoluut. Maar ook best wel een vreemd gevoel. De laatste maand staat alles in teken van die bewuste datum. Het weekend voordien planden we onze laatste date night zonder Fons. Of eigenlijk met Fons in het restaurant Fons in Antwerpen☺.

De dag voordien werd ik uber-zenuwachtig. Want terwijl iedereen zoiets had van ‘je weet toch perfect wat je te wachten staat’ is dat net wat het helemaal gek maakt. Je kan min of meer al voorspellen hoe alles zal verlopen. Afhankelijk van de OK-planning van mijn gynaecoloog, die ik de dag voordien doorkreeg, wist ik meteen ook ongeveer het uur waarop we Fons de eerste keer zouden knuffelen.

En jawel hoor. Alles liep gemoedelijk en vlotjes. We plaatsen ’s ochtends eerst nog alles in de koffer van onze wagen en reden met een klein hartje richting het ziekenhuis. Daar aangekomen werden we, net als de vorige keren, vriendelijk onthaald door een stel lieve vroedvrouwen. Manlief kreeg meteen een middagmaaltijd aangeboden, terwijl vrouw nuchter en best wel zenuwachtig aan de monitor ging. Terwijl alles ingepland stond voor de late namiddag, ging het kort na de middag plots heel snel. We mochten vroeger richting OK, dus in een speedtempo werden mijn infuus en schort klaar genomen. Richting OK, de ‘laatste’ kus aan manlief (er is een korte periode waarbij hij niet bij me mag zijn terwijl ze epidurale en dergelijke prikken) en daar lagen we dan op de operatietafel.

Rond 13u20 kwam manlief in een geweldig sexy blauw pak de zaal binnengelopen. Wat word ik emo als ik aan dat moment terugdenk. Want dan gaat het ineens heel snel. Tussen de eerste snede en het eerste gekrijs van Fons zaten amper tien minuten. En vanaf  6/3 om 13.37u zijn wij de trotste ouders van niet drie maar vier geweldige kids!

Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling FonsBevalling Fons

Geen spannend verhaal van gebroken vliezen, weeën alom of persdrang in eigen bad. Neen. En of ik het erg vind van op die manier te moeten bevallen? Ik voel me niet gefaald als vrouw. Mijn lichaam droeg viermaal een prachtig kind. Dat een natuurlijke bevalling niet voorbestemd was, daar berust ik in. Ok, nu op dag één alle pijnstilling via rug wordt weggenomen en je enkel nog per oz kan bijnemen, valt de pijn best wel tegen. Maar ook dat is na enkele dagen veel beter. En weet je… Ik heb er een prachtig en gezond kind voor in ruil. Eerlijke deal me dunkt!

Bij deze wil ik de lieve vroedvrouwen van het AZ Nikolaas en ook mijn gynaecoloog Klaus De Cleyn bedanken voor de goede zorgen. Oh, en misschien ons eigenste Maggie De Block ook. Maar die laatste iets minder van harte. Want neen Maggie, een moeder die met sectio beviel is niet happig om op dag vier huiswaarts te keren. Snoei dan maar elders in de zorgsector, want zeker de moeders van een eerste kind kunnen de steun en opvolging op materniteit maar al te goed gebruiken. En na vijf dagen huiswaarts keren is dan wel fijn, maar voor velen nog stukken te vroeg! ?

Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons Bevalling Fons

Foto’s: Carina Kaba Photography

 

naomi

Mama van vier – Best babe van Carina – granola, koffie, sushi en pasta addict – dol op snelle DIY projecten – verslingerd aan mijn naaimachine – fan van bakken van allerlei lekkers – ik hou van de comfy en stylish look – een beetje tot heel perfectionistisch met een vleugje chaos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *