Birth announcement by Hashtag Momlife

Het team

Hashtag Momlife is een blog door Naomi en Carina, zelf mama van vier en drie kids. Ze delen hun ervaringen als mama, en zijn daarbij niet vies van hun unplugged versies…

Archief

Nadat we in 2010 voor de eerste keer mama en papa werden, was het snel duidelijk dat we nog wel een kindje/kindjes wensten. Er stonden eerst nog wat stevige (ver-)bouwwerken op de agenda, maar op de tweede verjaardag van dochterlief besloten we ons volledig te richten op onze gewenste gezinsuitbreidingen het worden van een grotere familie.

Al snel werd duidelijk dat fertiliteit geen schakelaartje is dat je zelf activeert, en dus bleef een zwangerschap uit. Als het dan toch lukte, ging het tussen 8 en 12 weken telkens weer fout. Tientallen bezoekjes aan onze gynae maar we kwamen geen stap vooruit… Het heeft letterlijk heel wat bloed, zweet en tranen gekost (om nog maar te zwijgen over de stalen die manlief diende te laten controleren). Met de ‘basic’-onderzoeken kwam er geen resultaat naar boven. Dus dan maar richting Jette…

De eerste keer was gek. Een beetje surreëel, terwijl we daar met een twintigtal andere koppels in de wachtzaal zaten. Sommigen leken echt al een hele weg afgelegd te hebben… Anderen hadden ein-de-lijk dat langverwachte zwangerschapsboekje in de hand. En wij, wij wachtten bang af… Want als je daar zit, besef je des te meer dat het nog een lange weg kan worden. De prof die ons te woord stond was lief, en begripvol. Hij had meteen door dat het emotioneel al een heuse weg was geweest, dus bleef hij niet bij de pakken zitten en besloot meteen enkele onderzoeken in te plannen. Hyfosy, hysteroscopie, bloedafname en verschillende echo’s brachten niets op. Goed nieuws op zich, want er was dus niets ‘mis’. Maar waarom liep het telkens fout? We kregen inseminatie voorgesteld, maar doordat de weg al zo lang was, besloten we dat nog even vooruit te schuiven en het hele gedoe los te laten. Ik stortte me nog op enkele ‘alternatieve’ hulpmiddeltjes zoals accupuntuur en een volledig dieet, maar toen ook dat niet meteen leek te werken konden we het pas echt loslaten. Althans ik, want toen pas was ik echt trots op manliefs nuchterheid. Hij kon zich er veel sneller bij neerleggen dat het misschien zo hoorde. Dat er wel een reden zou zijn dat het niet meteen lukte op het moment dat wij het zo voorzagen…

Birth announcement by Hashtag Momlife

Volop aan het voorbereiden om na jaren van hard labeur ons nieuwe huis in te richten en dan te verhuizen. De laatste zaken werden afgewerkt, en enkele maanden later was het zo ver. Heel erg moe, maar dat zal wel komen door die lange dagen en dat fysieke werk… Maar nee hoor, een zwangerschapstest gaf een heel ander resultaat mee. Bang, maar tegelijkertijd ook gerustgesteld want we bleken meteen al 12 weken zwanger. Alles was prima, en op extreme misselijkheid én vermoeidheid na, voelde ik me dolgelukkig. Op 13 juli 2015 konden we Anna voor het eerst in onze armen sluiten. Dankbaar, maar tegelijkertijd opnieuw een heuse rollercoaster van emoties. Want hoewel je enerzijds zo uitgekeken hebt naar dit moment, maakt het opnieuw de gevoelens van de ‘weg naar’ los.

Enkele maanden later was het opnieuw vreugde alom. Want sneller dan verwacht, maar meer dan welkom was baby 3 onderweg. Opnieuw ging alles vlotjes, en 2 augustus 2016 maakte Jef ons gezin weer wat groter en completer. Gek toch, hoe zo’n moederhart (en uiteraard ook vaderhart) overloopt van liefde voor haar kroost.

Birth announcement by Hashtag Momlife

Manlief had steeds de ambitie een groot gezin te hebben, terwijl ik meer van het type was ‘we wachten af wat het kind per kind geeft’… Maar dit voorjaar hakten we de knoop door. Er mocht misschien wel een vierde en laatste kindje bijkomen. Het idee van een groot, warm gezin vulde ons hart en dus groeide (een beetje bang weliswaar, want de weg naar Anna die willen we niet opnieuw bewandelen) het verlangen. En…. met veel trots kunnen we nu delen dat begin maart ons gezin met nog een klein beebje wordt uitgebreid…

Birth announcement by Hashtag Momlife

 

 

naomi

Mama van vier – Best babe van Carina – granola, koffie, sushi en pasta addict – dol op snelle DIY projecten – verslingerd aan mijn naaimachine – fan van bakken van allerlei lekkers – ik hou van de comfy en stylish look – een beetje tot heel perfectionistisch met een vleugje chaos

  1. Dikke proficiat! Lijkt me heerlijk zo een groot gezin al weet ik niet of ik het zou kunnen. En wat een weg hebben jullie afgelegd. Zo zie je maar dat het leven vol verrassingen is. En btw. Soms zou ik toch ook wat rationeler willen denken zoals mannen dat kunnen hoor ? heerlijk hoe die alles makkelijker kunnen loslaten.

  2. Lobke says:

    Wat een supernieuws seg!!!!! Ik heb ook altijd gedroomd van vier kinderen, maar na een ‘moeilijkere’ nummer drie durf ik het eigenlijt niet meer zeggen.
    Geniet van elke minuut!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *